گرمسار، بیابان های شگفت انگیز و کوههای رنگین و خونین، کوهها و تپه های مواج، گویی جای دیگریست سرزمینی پنهان از انظار دیاریست پر از معنا، ژرف و عمیق، گرم و لذت بخش در روزها، سرد و آرامبخش در شبها، سکوتش بی انتهاست، دراز و طولانی گویی تا ابد. سکوتش می شکافت ژرفای هستی را تا انتها، می رود و می رود و می رود سکوتش!!!
گل آلود و آرام در دل بیابان و دشت و کوههای خونین خود نشسته آرام و متواضع، بی درنگ و یکنواخت به آسمان خیره شده، گویی قلب زمین و آسمان هست، زنده هست ولی تپنده نیست، پذیراست و دهنده، اسرار آمیز و بی ثبات، هست، شور تلخ می زند گویی تمام عصاره زمین را در خود نهفته دارد، سرآغاز زندگیست در دل کویر، یاقوتیست در قلب بیابان …
دریاچه ی مریخی – گرمسار

درباره نویسنده

client-photo-1
ماجراجوهای ایرانی

دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید